Preconceptiezorg

Iemand die heel mager is of sterk overgewicht heeft, heeft iets meer kans op problemen met de vruchtbaarheid, zwangerschap of bevalling. Het beste is om te proberen voor de zwangerschap met gezonde voeding op een gezond gewicht te komen.

Als een vrouw alcohol drinkt, kan de eicel beschadigd raken. Hierdoor is zwanger worden minder makkelijk. Ook is de kans op een miskraam groter. Dit kan ook gebeuren als een man alcohol drinkt in de periode van de bevruchting. In het sperma zit dan namelijk ook alcohol. De alcohol kan de zaadcellen beschadigen. Dus, heb je een kinderwens? Dan is het verstandig geen alcohol te drinken vanaf het moment dat je probeert zwanger te worden.

Het drinken van alcohol kan ook tijdens de zwangerschap schadelijk zijn voor de baby. Alcohol bereikt via de placenta het kind. De hoeveelheid alcohol in het bloed van het kind is hetzelfde als de hoeveelheid in het bloed van de moeder. De alcohol is slecht voor de ontwikkeling van het centraal zenuwstelsel van het kind. Regelmatig alcohol drinken geeft een groter risico op een miskraam, vroeggeboorte, een laag geboortegewicht of het zogenaamde foetaal alcoholsyndroom. Het kind heeft dan afwijkingen in het gezicht en heeft een verstandelijke achterstand.

Door roken komen nicotine en koolmonoxide in de bloedsomloop van de moeder. Via het bloed van de moeder komt het ook bij haar ongeboren kind. Nicotine maakt de bloedvaten smaller. Door koolmonoxide kan het bloed minder zuurstof vervoeren naar het kind. Baby’s van rokende moeders zijn daardoor naar verhouding kleiner en hebben een kleiner hoofdje. Het geboortegewicht is gemiddeld 200 gram lager. Ook ‘meeroken’ is schadelijk voor de baby. Meeroken gebeurt als er iemand in dezelfde kamer rookt. Daarom is het ook belangrijk dat partners van zwangere vrouwen stoppen met roken of niet in huis roken.

Huisartsen en verloskundigen bieden preconceptieconsulten aan. Dit omvat een risico-inventarisatie met behulp van een vragenlijst die paren vóór het consult invullen. Aan de hand hiervan en met behulp van lichamelijk en eventueel aanvullend onderzoek stellen ze de risico’s vast. Indien mogelijk kunnen er dan maatregelen worden genomen.