Knieblessure

Tegen de zwelling kunt u ijs of een coldpack op de knie leggen. Let hierbij op dat u het niet direct op de huid doet. Een theedoek ertussen is het beste. Wanneer er slotklachten zijn is het dus zaak naar uw huisarts te gaan. Maar ook wanneer deze niet optreden, maar u steeds ‘door de knie gaat’ is een bezoek aan de arts sterk aan te raden. Instabiliteit in de knie is ook een aanwijzing voor een meniscusscheurtje. Het kan ook gebeuren dat de meniscus geïrriteerd is, zonder echt te zijn beschadigd. Dan kan uw fysiotherapeut hulp bieden. Deze kan ook een rol spelen bij de revalidatie na een meniscusoperatie. Stabiliserende oefeningen zullen dan een belangrijk onderdeel van uw behandeling zijn. Ook een brace of het tapen van de knie zal dan een optie zijn, om toch wat extra stabiliteit te geven. Wel dient opgemerkt, dat een meniscusscheur niet altijd zo duidelijk is te constateren. Het gebeurt regelmatig dat de gebruikelijke testen om dit aan te tonen niet betrouwbaar blijken te zijn. Dus wanneer u ondanks alles toch last blijft houden: overleg dan met uw huisarts of er wellicht een nader onderzoek, zoals een MRI gedaan moet worden.

De springersknie, of in de voor deze aandoening vaak gebruikte Engelse terminologie jumper’s knee, is een overbelasting of verkeerde belasting van de pees waarmee de bovenbeenspieren vastzitten aan de voorzijde van het onderbeen. We zien deze blessure vooral bij sporters die veel springen, zoals volleyballers, maar ook bij mensen die de knie langdurig zwaar belasten, zoals hardlopers. De pijn en mogelijke zwelling zitten meer aan de voorzijde van de knie, net onder en net naast de knieschijf. Wat kunt u doen wanneer u een springersknie hebt? Koelen met ijs of een coldpack, waarbij u erop moet letten dat u een theedoek tussen het ijs en de huid legt. Verder kunt u, bij blijvende klachten, een fysiotherapeut raadplegen. Mocht dit niet helpen zult u contact op moeten nemen met uw arts. Er is een nieuwe therapie die in de toekomst een oplossing kan zijn bij hele hardnekkige klachten. Hierbij worden bloedplaatjes (prp’s: plaatjesrijk plasma) van uzelf ingebracht in het aangedane weefsel, hier dus de pees. Bij onderzoeken zijn hier al hele goede resultaten mee geboekt. Ook shockwavetherapie schijnt goede resultaten te geven. Het kan belangrijk zijn te kijken naar het bewegingspatroon van de heup, de enkel en of er een bekkenscheefstand is. Een gang-analyse kan onderdeel zijn van het fysiotherapeutisch onderzoek. Wanneer u bijvoorbeeld met één voet naar buiten gedraaid loopt, kan dat een aanwijzing zijn dat er sprake is van een relatief beenlengteverschil, bijvoorbeeld door een bekkenscheefstand.